Moja Droga - Teksty biblijne: Duch Święty

Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem:
ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód,
a Duch Boży unosił się nad wodami.

Rdz 1,2

I wyrośnie różdżka z pnia Jessego,
wypuści się odrośl z jego korzeni.
I spocznie na niej Duch Pański,
duch mądrości i rozumu,
duch rady i męstwa,
duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.
Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.
Nie będzie sądził z pozorów ni wyrokował według pogłosek;
raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie
i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok.
Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika,
tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego.
Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach,
a wierność przepasaniem lędźwi.

Iz 11,1-5

Wreszcie zostanie wylany na nas Duch z wysokości.
Wtedy pustynia stanie się sadem, a sad za las uważany będzie.
Na pustyni osiądzie prawo,
a sprawiedliwość zamieszka w sadzie.
Dziełem sprawiedliwości będzie pokój,
a owocem prawa - wieczyste bezpieczeństwo.
Lud mój mieszkać będzie w stolicy pokoju,
w mieszkaniach bezpiecznych, w zacisznych miejscach wypoczynku,
choćby las został powalony, a miasto było bardzo poniżone.
Szczęśliwi! Wy siać będziecie nad każdą wodą,
puszczając wolno woły i osły.

Iz 32,15-20

Oto mój Sługa, którego podtrzymuję.
Wybrany mój, w którym mam upodobanie.
Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął;
On przyniesie narodom Prawo.
Nie będzie wołał ni podnosił głosu,
nie da słyszeć krzyku swego na dworze.
Nie złamie trzciny nadłamanej,
nie zagasi knotka o nikłym płomyku.
On niezachwianie przyniesie Prawo.
Nie zniechęci się ani nie załamie,
aż utrwali Prawo na ziemi,
a Jego pouczenia wyczekują wyspy.

Iz 42,1-4

Duch Pana Boga nade mną,
bo Pan mnie namaścił.
Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim,
by opatrywać rany serc złamanych,
by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę;
aby obwieszczać rok łaski Pańskiej,
i dzień pomsty naszego Boga;
aby pocieszać wszystkich zasmuconych,
by rozweselić płaczących na Syjonie,
aby im wieniec dać zamiast popiołu,
olejek radości zamiast szaty smutku,
pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu.
Nazwą ich terebintami sprawiedliwości,
szczepieniem Pana dla Jego rozsławienia.

Iz 61,1-3

Dlatego prorokuj i mów do nich:
Tak mówi Pan Bóg:
Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów,
ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela,
i poznacie, że Ja jestem Pan,
gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój.
Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli,
i powiodę was do kraju waszego, i poznacie,
że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam - wyrocznia Pana Boga.

Ez 37,12-14

Wtedy przyszedł Jezus z Galilei
nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego.
Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc:
To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?
Jezus mu odpowiedział: Pozwól teraz,
bo tak godzi się nam wypełnić wszystko,
co sprawiedliwe. Wtedy Mu ustąpił.
A gdy Jezus został ochrzczony,
natychmiast wyszedł z wody.
A oto otworzyły Mu się niebiosa
i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę
i przychodzącego na Niego.
A głos z nieba mówił:
Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie.

Mt 3,13-17

Wówczas Jezus zaczął im mówić:
Strzeżcie się, żeby was kto nie zwiódł.
Wielu przyjdzie pod moim imieniem
i będą mówić: Ja jestem. I wielu w błąd wprowadzą.
Kiedy więc usłyszycie o wojnach i pogłoskach wojennych,
nie trwożcie się! To się musi stać, ale to jeszcze nie koniec.
Powstanie bowiem naród przeciw narodowi
i królestwo przeciw królestwu;
będą miejscami trzęsienia ziemi, będą klęski głodu.
To jest początek boleści.
A wy miejcie się na baczności.
Wydawać was będą sądom i w synagogach będą was chłostać.
Nawet przed namiestnikami i królami
stawać będziecie z mego powodu, na świadectwo dla nich.
Lecz najpierw musi być głoszona Ewangelia wszystkim narodom.
A gdy was poprowadzą, żeby was wydać,
nie martwcie się przedtem, co macie mówić;
ale mówcie to, co wam w owej chwili będzie dane.
Bo nie wy będziecie mówić, ale Duch Święty.

Mk 13,5-11

W szóstym miesiącu posłał Bóg
anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret,
do Dziewicy poślubionej mężowi,
imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski,
Pan z Tobą, .
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała,
co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej:
Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus.
Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego,
a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.
Będzie panował nad domem Jakuba na wieki,
a Jego panowaniu nie będzie końca.
Na to Maryja rzekła do anioła:
Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?
Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie
i moc Najwyższego osłoni Cię.
Dlatego też Święte, które się narodzi,
będzie nazwane Synem Bożym.
A oto również krewna Twoja, Elżbieta,
poczęła w swej starości syna
i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną.
Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.

Łk 1,26-37

W tym czasie Maryja wybrała się
i poszła z pośpiechem w góry
do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy.
Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.
Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi,
poruszyło się dzieciątko w jej łonie,
a Duch Święty napełnił Elżbietę.

Łk 1,39-41

Kiedy cały lud przystępował do chrztu,
Jezus także przyjął chrzest.
A gdy się modlił, otworzyło się niebo
i Duch Święty zstąpił na Niego,
w postaci cielesnej niby gołębica,
a nieba odezwał się głos:
Tyś jest mój Syn umiłowany,
w Tobie mam upodobanie.

Łk 3,21-22

Duch Pański spoczywa na Mnie,
ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie,
abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność,
a niewidomym przejrzenie;
abym uciśnionych odsyłał wolnymi,
abym obwoływał rok łaski od Pana.
Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł;
a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione.
Począł więc mówić do nich:
Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli.

Łk 4,18-21

W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta,
Jezus stojąc zawołał donośnym głosem:
Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie
- niech przyjdzie do Mnie i pije!
Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza.
A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego;
Duch bowiem jeszcze nie był /dany/,
ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.

J 7,37-39

W odpowiedzi rzekł do niego Jezus:
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać.
Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich.
A nauka, którą słyszycie, nie jest moja,
ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.
To wam powiedziałem przebywając wśród was.
A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu,
On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko,
co Ja wam powiedziałem.

J 14,23-26

Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel,
którego Ja wam poślę od Ojca,
Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi,
On będzie świadczył o Mnie.
Ale wy też świadczycie,
bo jesteście ze Mną od początku.

J 15,26-27

Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia,
ale teraz /jeszcze/ znieść nie możecie.
Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy,
doprowadzi was do całej prawdy.
Bo nie będzie mówił od siebie,
ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy,
i oznajmi wam rzeczy przyszłe.
On Mnie otoczy chwałą,
ponieważ z mojego weźmie i wam objawi.

J 16,12-14

Odpowiedział im: Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile,
które Ojciec ustalił swoją władzą,
ale gdy Duch Święty zstąpi na was,
otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami
w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.
Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę
i obłok zabrał Go im sprzed oczu.

Dz 1,7-9

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy,
znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu.
Nagle dał się słyszeć z nieba szum,
jakby uderzenie gwałtownego wiatru,
i napełnił cały dom, w którym przebywali.
Ukazały się im też języki jakby z ognia,
które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden.
I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym,
i zaczęli mówić obcymi językami,
tak jak im Duch pozwalał mówić.

Dz 2,1-4

Kiedy Piotr jeszcze mówił o tym,
Duch Święty zstąpił na wszystkich, którzy słuchali nauki.
I zdumieli się wierni pochodzenia żydowskiego,
którzy przybyli z Piotrem,
że dar Ducha Świętego wylany został także na pogan.
Słyszeli bowiem, że mówią językami i wielbią Boga.
Wtedy odezwał się Piotr:
Któż może odmówić chrztu tym,
którzy otrzymali Ducha Świętego tak samo jak my?
I rozkazał ochrzcić ich w imię Jezusa Chrystusa.
Potem uprosili go, aby zabawił (u nich) jeszcze kilka dni.

Dz 10,44-48

Teraz jednak dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie,
nie ma już potępienia.
Albowiem prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie,
wyzwoliło cię spod prawa grzechu i śmierci.
Co bowiem było niemożliwe dla Prawa,
ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, [tego dokonał Bóg].
On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego
i dla [usunięcia] grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech,
aby to, co nakazuje Prawo, wypełniło się w nas,
o ile postępujemy nie według ciała, ale według Ducha.
Ci bowiem, którzy żyją według ciała,
dążą do tego, czego chce ciało;
ci zaś, którzy żyją według Ducha
- do tego, czego chce Duch.
Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci,
dążność zaś Ducha - do życia i pokoju.
A to dlatego, że dążność ciała wroga jest Bogu,
nie podporządkowuje się bowiem Prawu Bożemu,
ani nawet nie jest do tego zdolna.
A ci, którzy żyją według ciała, Bogu podobać się nie mogą.
Wy jednak nie żyjecie według ciała,
lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka.
Jeżeli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy.
Jeżeli natomiast Chrystus w was mieszka,
ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na [skutki] grzechu
duch jednak posiada życie na skutek usprawiedliwienia.
A jeżeli mieszka w was Duch Tego,
który Jezusa wskrzesił z martwych,
to Ten, co wskrzesił Chrystusa z martwych,
przywróci do życia wasze śmiertelne ciała
mocą mieszkającego w was swego Ducha.

Rz 8,1-11

Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi.
Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli,
by się znowu pogrążyć w bojaźni,
ale otrzymaliście ducha przybrania za synów,
w którym możemy wołać: Abba, Ojcze!
Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha,
że jesteśmy dziećmi Bożymi.
Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami:
dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa,
skoro wspólnie z Nim cierpimy po to,
by też wspólnie mieć udział w chwale.

Rz 8,14-17

Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości.
Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba,
sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach,
których nie można wyrazić słowami.
Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha,
[wie], że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.

Rz 8,26-27

Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga
i że Duch Boży mieszka w was?
Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg.
Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście.

1 Kor 3,16-17

Nie chciałbym, bracia, byście nie wiedzieli o darach duchowych.
Wiecie, że gdyście byli poganami, ciągnęło was nieodparcie ku niemym bożkom.
Otóż zapewniam was, że nikt, pozostając pod natchnieniem Ducha Bożego,
nie może mówić: Niech Jezus będzie przeklęty!
Nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus.
Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch;
różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan;
różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg,
sprawca wszystkiego we wszystkich.
Wszystkim zaś objawia się Duch dla [wspólnego] dobra.
Jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości słowa,
drugiemu umiejętność poznawania według tego samego Ducha,
innemu jeszcze dar wiary w tymże Duchu,
innemu łaska uzdrawiania w jednym Duchu,
innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo,
innemu rozpoznawanie duchów, innemu dar języków
i wreszcie innemu łaska tłumaczenia języków.
Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch,
udzielając każdemu tak, jak chce.
Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków,
a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne,
stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem.
Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni,
[aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy,
czy to niewolnicy, czy wolni.
Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.

1 Kor 12,1-13

A kiedy ktoś zwraca się do Pana, zasłona opada.
Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański - tam wolność.
My wszyscy z odsłoniętą twarzą
wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle;
za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc,
upodabniamy się do Jego obrazu.

2 Kor 3,16-18

A Duch i Oblubienica mówią:
Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź!
I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie,
kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie.

Ap 22,17-18