Moja Droga - Teksty biblijne: Post

Oto dla was ustawa wieczysta:
Dziesiątego dnia siódmego miesiąca będziecie pościć.
Nie będziecie wykonywać żadnej pracy,
ani tubylec, ani przybysz, który osiedlił się wśród was.
Bo tego dnia będzie za was dokonywane przebłaganie,
aby oczyścić was od wszystkich grzechów.
Przed Panem będziecie oczyszczeni.
Będzie to dla was święty szabat odpoczynku.
Będziecie w tym dniu pościć.
Jest to ustawa wieczysta.
Dokonywać obrzędu przebłagania będzie kapłan,
który będzie namaszczony
i wprowadzony w czynności kapłańskie na miejsce swego ojca.
Włoży na siebie lniane szaty, szaty święte,
i dokona obrzędu przebłagania nad Miejscem Najświętszym,
dokona też przebłagania nad Namiotem Spotkania, ołtarzem,
a także za kapłanów i za cały lud zgromadzenia.
Będzie to dla was ustawa wieczysta, ażeby raz w roku
dokonywano przebłagania za wszystkie grzechy Izraelitów.
Uczyniono więc, jak Pan rozkazał Mojżeszowi

Kpł 16,29-34

Dalej Pan powiedział do Mojżesza:
Dziesiątego dnia siódmego miesiąca jest Dzień Przebłagania.
Będzie to dla was zwołanie święte.
Będziecie pościć
i będziecie składać Panu ofiary spalane.
W tym dniu nie będziecie wykonywać żadnej pracy,
bo jest to Dzień Przebłagania,
ażeby dokonano przebłagania za wasze winy
przed Panem, Bogiem waszym.
Każdy człowiek, który nie będzie pościł tego dnia,
będzie wyłączony spośród swego ludu.
Każdego człowieka, który będzie pracował tego dnia,
wytracę spośród jego ludu.
Żadnej pracy nie będziecie wykonywać.
Jest to ustawa wieczysta dla wszystkich pokoleń,
we wszystkich waszych siedzibach.
Będzie to dla was uroczysty szabat.
Będziecie pościli.
Dziewiątego dnia miesiąca, wieczorem,
to jest od wieczora do wieczora,
będziecie obchodzić wasz szabat

Kpł 23,26-32

Również dziesiątego dnia tegoż siódmego miesiąca
będziecie mieć zwołanie święte i post:
nie wolno też wykonywać żadnej pracy.

Lb 29,7

A w dwudziestym czwartym dniu tego miesiąca
zgromadzili się Izraelici, skruszeni postem
i odziani w wory, z głowami posypanymi ziemią.

Ne 9,1

Aby utrwalić owe dni Purim w czasach ich,
jak je przedtem ustanowili Żyd Mardocheusz i królowa Estera,
i jak ustanowili dla siebie i dla potomnych swoich
przepisy postu i lamentowania.

Est 9,31

Krzycz na całe gardło, nie przestawaj !
Podnoś głos twój jak trąba !
Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa
i domowi Jakuba jego grzechy !
Szukają Mnie dzień za dniem,
pragną poznać moje drogi,
jak naród, który kocha sprawiedliwość
i nie opuszcza Prawa swego Boga.
Proszą Mnie o sprawiedliwe prawa,
pragną bliskości Boga:
Czemu pościliśmy , a Ty nie wejrzałeś ?
Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał ?
Otóż w dzień waszego postu
wy znajdujecie sobie zajęcie
i uciskacie wszystkich waszych robotników.
Otóż pościcie wśród waśni i sporów,
i wśród bicia niegodziwą pięścią.
Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie,
żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości.
Czyż to jest post , jaki Ja uznaję,
dzień, w którym się człowiek umartwia ?
Czy zwieszanie głowy jak sitowie
i użycie woru z popiołem za posłanie
- czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu?
Czyż nie jest raczej ten post , który wybieram:
rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli,
wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać;
dzielić swój chleb z głodnym,
wprowadzić w dom biednych tułaczy,
nagiego, którego ujrzysz, przyodziać
i nie odwrócić się od współziomków.
Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza
i szybko rozkwitnie twe zdrowie.
Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie,
chwała Pańska iść będzie za tobą.
Wtedy zawołasz, a Pan odpowie,
wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: Oto jestem !
Jeśli u siebie usuniesz jarzmo,
przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie,
jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu
i nakarmisz duszę przygnębioną,
wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach,
a twoja ciemność stanie się południem.
Pan cię zawsze prowadzić będzie,
nasyci duszę twoją na pustkowiach.
Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród
i jak źródło wody, co się nie wyczerpie.
Twoi ludzi zabudują prastare zwaliska,
wzniesiesz budowle z odwiecznych fundamentów.
I będą cię nazywać naprawcą wyłomów,
odnowicielem rumowisk - na zamieszkanie.

Iz 58,1-10

Idź więc ty i odczytaj słuchającemu ludowi w świątyni,
w dzień postu, słowa Pańskie ze zwoju,
który zapisałeś pod moje dyktando.
Czytaj także wszystkim słuchającym mieszkańcom Judy
przychodzącym ze swych miast.

Jr 36,6

Zdarzyło się, że w piątym roku [panowania] Jojakima,
syna Jozjasza, króla judzkiego,
w dziewiątym miesiącu zwołano post przed Panem
cały lud Jerozolimy i cały lud, który przychodził z miast judzkich do Jerozolimy.

Jr 36,9

Z Betel posłano Sar-Esera i Regem-Meleka z ich ludźmi,
aby przebłagać Pana, a kapłanów ze świątyni Pana Zastępów
oraz proroków zapytać:
Czy w piątym miesiącu powinienem
trwać w smutku i postach,
jak to czyniłem dotychczas, od wielu lat ?
Pan Zastępów skierował do mnie to słowo:
Powiedz ludowi całego kraju i kapłanom:
Jeżeli przez siedemdziesiąt lat pościliście
w żałobie w piątym i siódmym miesiącu
- czy pościliście ze względu na Mnie?
A kiedy jecie i pijecie
- czy to nie dla siebie jecie i pijecie?

Za 7,3-6

I Pan skierował do mnie to słowo:
Tak mówi Pan Zastępów:
Post z czwartego, post z piątego,
post z siódmego i post z dziesiątego miesiąca
niech się zamieni dla narodu judzkiego w radość,
wesele i święto przyjemne.
Ale miłujcie prawdę i pokój !

Za 8,19

Kiedy pościcie , nie bądźcie posępni jak obłudnicy.
Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą .
Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę.
Ty zaś, gdy pościsz ,
namaść sobie głowę i umyj twarz,
aby nie ludziom pokazać, że pościsz ,
ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu.
A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Mt 6,16-18

Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali:
Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy ,
Twoi zaś uczniowie nie poszczą ?
Jezus im rzekł: Czy goście weselni mogą się smucić,
dopóki pan młody jest z nimi?
Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego,
a wtedy będą pościć .

Mt 9,14-15

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post .
Przyszli więc do Niego i pytali:
Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą ,
a Twoi uczniowie nie poszczą ?
Jezus im odpowiedział: Czy goście weselni mogą pościć ,
dopóki pan młody jest z nimi ?
Nie mogą pościć , jak długo pana młodego mają u siebie.
Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego,
a wtedy, w ów dzień będą pościć.

Mk 2,18-22

Wówczas oni rzekli do Niego:
Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają,
tak samo uczniowie faryzeuszów;
Twoi zaś jedzą i piją.
Jezus rzekł do nich:
Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu ,
dopóki pan młody jest z nimi ?
Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego,
i wtedy, w owe dni będą pościli".

Łk 5,33-35

Powiedział też do niektórych, co ufali sobie,
że sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść:
Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić,
jeden faryzeusz, a drugi celnik.
Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił:
Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie,
zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik.
Zachowuję post dwa razy w tygodniu,
daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam.
Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu,
lecz bił się w piersi i mówił: Boże, mniej litość dla mnie, grzesznika !
Powiadam wam: ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony,
a kto się uniżam, będzie wywyższony.

Łk 18,9-14

Upłynęło już wiele czasu
i żegluga stała się niebezpieczna,
dlatego że minął już post.

Dz 27,9

Gdy usłyszeli mieszkańcy Jabesz w Gileadzie
o tym, jak Filistyni postąpili z Saulem,
powstali wszyscy dzielni ludzie i szli przez całą noc,
po czym zdjęli ciało Saula i ciała jego synów z muru Bet-Szean.
Przenieśli je do Jabesz i tu spalili.
Wzięli potem ich kości i pogrzebali pod tamaryszkiem w Jabesz.
Pościli potem przez siedem dni.

2 Sm 1,11-12

Gdy jednak Dawid zauważył,
że słudzy jego rozmawiają szeptem,
zrozumiał, że dziecko zmarło.
Pytał więc sługi swoje: Czy dziecko umarło?
Odpowiedzieli: Umarło.
Dawid podniósł się z ziemi, umył się i namaścił,
zmienił swe ubranie i wszedłszy do domu Pańskiego oddał pokłon.
Powróciwszy do domu zażądał, by mu podano posiłek, którym się pożywił.
Słudzy na to mu powiedzieli: Co ma znaczyć twój sposób postępowania?
Gdy dziecko żyło - płakałeś, lecz gdy zmarło - powstałeś i posiliłeś się.
Odrzekł: Dopóki dziecko żyło, pościłem i płakałem, gdyż mówiłem sobie:
Kto wie, może Pan nade mną się ulituje i dziecko będzie żyło? Tymczasem umarło.
Po cóż mam pościć ? Czyż zdołam je wskrzesić?
Ja pójdę do niego, ale ono do mnie nie wróci.

2 Sm 12,19-23

Gdy usłyszeli wszyscy mieszkańcy Jabesz w Gileadzie o tym wszystkim,
jak Filistyni postąpili z Saulem, powstali wszyscy dzielni ludzie,
a zabrawszy zwłoki Saula i zwłoki jego synów, sprowadzili je do Jabesz
i pochowali kości ich pod terebintem w Jabesz.
Pościli potem przez siedem dni.

1 Krn 10,11-12

W domu swoim Judyta była wdową przez trzy lata i cztery miesiące.
Na dachu swego domu postawiła sobie namiot,
nałożyła wór na biodra i nosiła na sobie swoje wdowie szaty.
Pościła przez wszystkie dni swojego wdowieństwa,
oprócz wigilii przed szabatami i samych szabatów,
przededniu nowiu i podczas nowiu
oraz oprócz uroczystości i radosnych świąt domu izraelskie.

Jdt 8,4-6

A w każdym państwie, wszędzie, dokąd dekret króla i prawo jego dotarły,
powstał wielki smutek u Żydów i posty, i płacz, i lament.
Wór pokutny i popiół stanowiły posłanie dla wielu.

Est 4,3

Wzmocniwszy się mężowie izraelscy
przygotowali szyki do boju na tym samym miejscu,
gdzie walczyli dnia poprzedniego.
I drugiego dnia napadli Izraelici na Beniaminitów.
A Beniaminici wypadłszy z Gibea
i tym razem porazili spośród Izraelitów osiemnaście tysięcy
- wszystkich dobywających miecza.
Wówczas wszyscy Izraelici i cały lud udali się do Betel,
gdzie płacząc trwali przed Panem i dnia tego pościli aż do wieczora,
składając ofiary całopalne i ofiary biesiadne przed obliczem Pana.

Sdz 20,23-26

Dawid błagał Boga za chłopcem i zachowywał surowy post,
a wróciwszy do siebie, całą noc leżał na ziemi.

2 Sm 12,16

Przerażony Jozafat zwrócił się o pomoc do Pana.
Ogłosił też post w całej ziemi judzkiej

2 Krn 20,3

I tam - nad rzeką Ahawą - ogłosiłem post,
byśmy się umartwili przed Bogiem naszym,
celem uproszenia od Niego szczęśliwej drogi dla nas,
dla dzieci naszych i dla całego dobytku naszego.
Wstydziłem się bowiem prosić króla o siłę zbrojną i jazdę,
by w drodze nas ratowała od nieprzyjaciela;
natomiast powiedzieliśmy królowi:
Ręka Boga naszego czuwa łaskawie nad wszystkimi,
którzy do Niego się zwracają,
a srogi gniew Jego kieruje się przeciw wszystkim,
którzy od Niego odchodzą.
Pościliśmy więc i błagaliśmy Boga naszego o to,
i dał się nam uprosić.

Ezd 8,21-23

Słowa Nehemiasza, syna Chakaliasza:
Oto gdy w miesiącu Kislew roku dwudziestego
byłem w twierdzy Suza,
przyszedł z Judy Chanani, jeden z braci moich, wraz z innymi.
I spytałem ich o tych Żydów ocalałych,
którzy uniknęli uprowadzenia, i o Jerozolimie.
I powiedzieli mi: Ci pozostali,
którzy w tamtejszym okręgu uniknęli uprowadzenia,
znajdują się w wielkiej biedzie i pohańbieniu;
mur Jerozolimy jest zburzony, a bramy jej są ogniem spalone.
I oto, gdy to usłyszałem,
usiadłem, płakałem i trapiłem się całymi dniami,
pościłem i modliłem się w obecności Boga niebios.

Ne 1,1-4

A w każdym państwie,
wszędzie, dokąd dekret króla i prawo jego dotarły,
powstał wielki smutek u Żydów
i posty, i płacz, i lament.
Wór pokutny i popiół stanowiły posłanie dla wielu.

Est 4,3

I rzekła Estera, aby odpowiedziano Mardocheuszowi:
Idź, zgromadź wszystkich Żydów, którzy znajdują się w Suzie.
Pośćcie za mnie, nie jedząc i nie pijąc trzy dni, nocą i dniem.
Ja też i dziewczęta moje będziemy pościły podobnie.
Potem pójdę do króla, choć to niezgodne z prawem,
a jeśli zginę, to zginę.
I poszedł Mardocheusz i uczynił
stosownie do tego wszystkiego, co mu poleciła Estera.

Est 4,15-17

Także ołtarz opasali worem
i wspólnie gorąco wołali do Boga Izraela,
aby nie wydawał ich dzieci na porwanie,
ich żon na łup, miast ich dziedzictwa na zniszczenie,
świątyni na zbezczeszczenie i zniewagę, i szyderstwo dla pogan.
A Pan wysłuchał ich wołania i wejrzał na ich udrękę.
Lud pościł przez wiele dni w całej Judei
i w Jerozolimie przed świątynią Pana Wszechmogącego.

Jdt 4,12-13

Zgromadzili się więc wszyscy, by być gotowi do walki,
a także by się modlić i prosić o łaskę i zmiłowanie.
Jeruzalem było niezamieszkane jak jakaś pustynia;
spośród jego synów nikt do niego nie wchodził
ani nie wychodził, świątynię deptano.
W zamku synowie cudzoziemców, a miasto jak gospoda dla pogan.
Od Jakuba odeszła radość, nie słychać już fletu ni harfy.
Zeszli się i udali się do Mispa, naprzeciw Jerozolimy,
dlatego że niegdyś Mispa było dla Izraela miejscem modlitwy.
Tego dnia pościli, włożyli na siebie wory,
głowy posypali popiołem i porozdzierali swoje szaty.
Potem rozwinęli księgę Prawa w tym samym celu,
w jakim poganie zapytują posągi swych bóstw.

1 Mch 3,44-48

Kiedy zaś wszyscy uczynili to
i błagali na kolanach miłosiernego Pana ze łzami
i w postach przez trzy dni bez przerwy,
Juda przemówił do nich i polecił, aby byli blisko.

2 Mch 13,12

A ja, gdy chorowali, wór przywdziewałem,
umartwiałem się postem
i moja modlitwa wracała do mojego łona,
[jak po stracie przyjaciela czy brata.]

Ps 35,13

Trapiłem siebie postem , a spotkały mnie za to zniewagi.

Ps 69,11

Kolana mi się chwieją od postu
i ciało moje schnie bez tłuszczu.

Ps 109,24

Oto słowa księgi, którą w Babilonie napisał Baruch,
syn Neriasza, syna Machsejasza, syna Sedecjasza,
syna Asadiasza, syna Chilkiasza,
w piątym roku, siódmego dnia miesiąca od Czasu,
jak Chaldejczycy zajęli Jerozolimę i zniszczyli ją ogniem.
Słowa tej księgi czytał Baruch wobec Jechoniasza,
syna Jojakima, króla judzkiego,
wobec całego ludu, przychodzącego na to czytanie,
wobec możnych, synów królewskich, starszyzny,
wobec całego ludu, od najmniejszego aż do największego,
wobec wszystkich mieszkających w Babilonie nad rzeką Sud.
A oni płakali, pościli i modlili się przed Panem.

Ba 1,1-5

Wtedy król wydał rozkaz, by sprowadzono Daniela
i wrzucono do jaskini lwów.
Król zwrócił się do Daniela i rzekł:
Twój Bóg, któremu tak wytrwale służysz, uratuje cię.
Przyniesiono kamień i zatoczono na otwór jaskini lwów.
Król zapieczętował go swoją pieczęcią
i pieczęcią swych możnowładców,
aby nic nie uległo zmianie w sprawie Daniela.
Następnie król odszedł do swego pałacu i pościł przez noc,
nie kazał wprowadzać do siebie nałożnic,
a sen odszedł od niego.

Dn 6,17-19

Zwróciłem więc twarz do Pana Boga,
oddając się modlitwie i błaganiu
w postach, pokucie i popiele.

Dn 9,3

Ten zaś rodzaj złych duchów
wyrzuca się tylko modlitwą i postem.

Mt 17,21

Rzekł im: Ten rodzaj można wyrzucić
tylko modlitwą i postem.

Mk 9,29

I pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia.
Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu
w postach i modlitwach dniem i nocą.

Łk 2,37

W Antiochii, w tamtejszym Kościele,
byli prorokami i nauczycielami:
Barnaba i Szymon, zwany Niger, Lucjusz Syryjczyk i Manaen,
który wychował się razem z Herodem tetrarchą, i Szaweł.
Gdy odprawiali publiczne nabożeństwo i pościli, rzekł Duch Święty:
Wyznaczcie mi już Barnabę i Szawła
do dzieła, do którego ich powołałem.
Wtedy po poście i modlitwie
oraz po nałożeniu na nich rąk wyprawili ich.

Dz 13,1-3

Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów
ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.

Dz 14,23

Wspólpracując zaś z Nim napominamy was,
abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej.
Mówi bowiem Pismo: W czasie pomyślnym wysłuchałem ciebie,
w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą.
Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia.
Nie dając nikomu sposobności do zgorszenia,
aby nie wyszydzono naszej posługi,
okazujemy się sługami Boga przez wszystko:
przez wielką cierpliwość, wśród utrapień, przeciwności i ucisków,
w chłostach, więzieniach, podczas rozruchów, w trudach,
nocnych czuwaniach i w postach,
przez czystość i umiejętność, przez wielkoduszność i łagodność,
przez objawy Ducha Świętego i miłość nieobłudną,
przez głoszenie prawdy i moc Bożą,
przez oręż sprawiedliwości zaczepny i obronny,
wśród czci i pohańbienia, przez dobrą sławę i zniesławienie.
Uchodzący za oszustów, a przecież prawdomówni,
niby nieznani, a przecież dobrze znani,
niby umierający, a oto żyjemy, jakby karceni, lecz nie uśmiercani,
jakby smutni, lecz zawsze radośni,
jakby ubodzy, a jednak wzbogacający wielu,
jako ci, którzy nic nie mają, a posiadają wszystko.

2 Kor 6,5

Często w podróżach, w niebezpieczeństwach na rzekach,
w niebezpieczeństwach od zbójców,
w niebezpieczeństwach od własnego narodu,
w niebezpieczeństwach od pogan,
w niebezpieczeństwach od pogan,
w niebezpieczeństwach w mieście,
w niebezpieczeństwach na pustkowiu,
w niebezpieczeństwach na morzu,
w niebezpieczeństwach od fałszywych braci;
w pracy i umęczeniu,
często na czuwaniu, w głodzie i pragnieniu,
w licznych postach, w zimie i nagości,
nie mówiąc już o mojej codziennej udręce
płynącej z troski o wszystkie Kościoły.

2 Kor 11,27

Wtedy zarządził Samuel:
Zgromadźcie wszystkich Izraelitów w Mispa:
będę się modlił za wami do Pana.
Zgromadzili się w Mispa i czerpali wodę,
którą rozlewali przed Panem.
Pościli również w tym dniu,
tam też wołali:
Zgrzeszyliśmy przeciw Panu.
Samuel sprawował sądy nad Izraelitami w Mispa.
Skoro Filistyni posłyszeli, że Izraelici zebrali się w Mispa,
władcy Filistynów wyruszyli przeciw Izraelitom.
Kiedy usłyszeli o tym Izraelici, zlękli się Filistynów.
Wtedy Izraelici prosili Samuela:
Nie przestawaj modlić się za nami do Pana, Boga naszego,
aby nas wybawił z rąk Filistynów.

1 Sm 7,6

Naprawdę, nie było nikogo, kto by tak, jak Achab,
zaprzedał się, aby czynić to, co jest złe w oczach Pana.
Albowiem do tego skłoniła go żona jego Izebel.
Bardzo haniebnie postępował, służąc bożkom;
zupełnie tak, jak to czynili Amoryci,
których Pan wydziedziczył na rzecz Izraelitów.
Kiedy Achab usłyszał te słowa,
rozdarł szaty i włożył wór na ciało oraz pościł.
Kładł się też spać w worze i chodził pokornie.
Wtedy Pan skierował słowo do Eliasza z Tiszbe:
Zapewne zobaczyłeś, że Achab upokorzył się przede Mną?
Dlatego że upokorzył się przede Mną,
nie dopuszczę nieszczęścia za jego życia.
Nieszczęście dopuszczę na jego ród za życia jego syna.

1 Krl 21,27

A w dwudziestym czwartym dniu tego miesiąca
zgromadzili się Izraelici, skruszeni postem
i odziani w wory, z głowami posypanymi ziemią.

Ne 9,1

Przepaszcie się i płaczcie, kapłani;
narzekajcie słudzy ołtarza,
wejdźcie i nocujcie w worach, słudzy Boga mojego,
bo zniknęła z domu Boga waszego ofiara pokarmowa i płynna.
Zarządźcie święty post,
zwołajcie uroczyste zgromadzenie, zbierzcie starców,
wszystkich mieszkańców ziemi do domu Pana, Boga waszego,
i wołajcie do Pana: Ach, biada ! Co za dzień !
Bliski jest dzień Pański, a przyjdzie on
jako spustoszenie od Wszechmogącego.
Czyż na naszych oczach nie znika żywność,
a z domu Boga naszego - radość i wesele ?
Pogniły ziarna pod swymi skibami,
zniszczone są gumna, zburzone spichlerze, bo uschło zboże.
Jakże ryczy bydło i błąkają się stado wołów,
bo nie mają pastwisk; nawet i trzody owiec dotknęła klęska.
O Panie, do Ciebie wołam, bo ogień pożarł pastwiska stepowe,
a płomień spalił wszystkie drzewa polne.
Nawet zwierzęta polne tęsknię wzdychają do Ciebie,
bo wyschły strumienie wody, a ogień pochłonął pastwiska stepowe.

Jl 1,13-20

Przeto i teraz jeszcze - wyrocznia Pana:
Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem,
przez post i płacz, i lament.
Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty !
Nawróćcie się do Pana Boga waszego !
On bowiem jest łaskawy, miłosierny,
nieskory do gniewu i wielki w łaskawości,
a lituje się na widok niedoli.
Kto wie ? Może znów pożałuje i pozostawi po sobie
błogosławieństwo [plonów] na ofiarę z pokarmów
i ofiarę płynną dla Pana Boga waszego.
Na Syjonie dmijcie w róg, zarządźcie święty post,
ogłoście uroczyste zgromadzenie.
Zbierzcie lud, zwołajcie świętą społeczność,
zgromadźcie starców, zbierzcie dzieci i ssących piersi !
Niech wyjdzie oblubieniec ze swojej komnaty
a oblubienica ze swego pokoju !
Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, słudzy Pańscy !
Niech mówią: Przepuść, Panie, ludowi Twojemu
i nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie,
aby poganie nie zapanowali nad nami.
Czemuż mówić mają między narodami: Gdzież jest ich Bóg ?

Jl 2,12-17

I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu,
ogłosili post i oblekli się w wory
od największego do najmniejszego.

Jon 3,5

W listach tak napisała:
Ogłoście post i posadźcie Nabota przed ludem.

1 Krl 21,9

A więc ogłosili post
i posadzili Nabota przed ludem.

1 Krl 21,12

Jeden się modli, a drugi przeklina:
czyjego wołania Pan wysłucha?
Ten, kto się umył po dotknięciu trupa
i znów się go dotknął,
i jakiż pożytek odniósł ze swego obmycia?
Taki jest człowiek, który pości za swoje grzechy,
a wraca i czyni znów to samo.
Któż wysłucha jego modlitwy
i jakiż pożytek z jego uniżenia ?

Syr 34,24-26

Powiedział też do niektórych,
co ufali sobie, że sprawiedliwi,
a innymi gardzili, tę przypowieść:
Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić,
jeden faryzeusz, a drugi celnik.
Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił:
Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie,
zdziercy, oszuści, cudzołożnicy,
albo jak i ten celnik.
Zachowuję post dwa razy w tygodniu,
daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam.
Natomiast celnik stał z daleka
i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu,
lecz bił się w piersi i mówił:
Boże, mniej litość dla mnie, grzesznika !
Powiadam wam:
ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony,
a kto się uniżam, będzie wywyższony.

Łk 18,12