Imię Bronisława pochodzi od: broni- (bronić) i -slaw (sława).

Bł. Bronisława prawdopodobnie urodziła się ok. 1200 roku w Kamieniu Opolskim na Śląsku. Pochodziła z rodu Odrowążów. Była krewną bł. Czesława. oraz św. Jacka Odrowąża, jednego z pierwszych polskich dominikanów. Według tradycji miała wizję, w której dusza św. Jacka wstępuje do nieba.

Mając 16 lat wstąpiła do klasztoru norbertanek w Zwierzyńcu pod Krakowem. Tam spędziła większość życia, wypełniając pilnie wszystkie zakonne obowiązki. (Legenda głosi, że gdy Tatarzy napadli na klasztor w 1241 r,. zakonnice schroniły się w tzw. "Skałach Panieńskich" niedaleko Bielan. Nazwa ta ma pochodzić właśnie od nich.) Bł. Bronisława doszła do wyżyn modlitwy mistycznej. Odznaczała się wielką gorliwością. Jej życie, całkowicie oddane Chrystusowi, stanowi wzór dla osób konsekrowanych i tych wszystkich, którzy pragną odpowiadać Bogu na Jego miłość. Jej ubóstwo, czystość i posłuszeństwo odsłaniają przed nami istotę wolności. Jej wyciszenie i modlitewna więź z Panem przypominają o źródłach owocnego świadectwa.

Zmarła 29 sierpnia 1259 roku. Jej kult szerzył się zwłaszcza w dzielnicy Zwierzyniec, gdzie po dziś dzień znajduje się klasztor norbertanek. Beatyfikowana przez Grzegorza XVI dnia 23 sierpnia 1839 roku.
Relikwie bł. Bronisławy spoczywają w kościele norbertanek w Krakowie.
Jest patronką diecezji opolskiej oraz dobrej sławy.

W ikonografii przedstawiana jest w białym habicie, czasami klęczy przed Chrystusem trzymającym krzyż lub przed Trójcą Przenajświętszą. Jej atrybutem jest lilia.

Boże, który wybrałeś bł. Bronisławę, aby wdziękiem cnót swoich pociągała serca nasze ku Tobie i dlatego utrzymywałeś cudownie cześć dla niej przez sześć wieków w Kościele Twoim, wysłuchując łaskawie modlitwy, zanoszone przez jej przyczynę, racz wsławić nowymi cudami tę wierną Służebnicę Twoją, by zaliczona w grono Świętych, cześć odbierała od wszystkich wyznawców Chrystusowych, dla chwały Imienia Twego Najświętszego. Amen.