Zdenka Cecylia Schelingova urodziła się 24 grudnia 1916 roku w Krivej na Orawie. Jej ojciec - Paweł Scheling był rolnikiem, a matka Zuzanna z domu Panikova poświęciła się pracy w domu i wychowaniu jedenaściorga dzieci. Siostra Zdenka narodziła się jako dziesiąte dziecko w tej rodzinie. Została ochrzczona 26 grudnia 1916 roku i otrzymała wtedy imię Cecylia. Od swoich rodziców otrzymała wzorowe religijne wychowanie.

Bardzo wcześnie uświadomiła sobie, że Bóg powołuje ją do życia zakonnego. Postanowiła wstąpić do Zgromadzenia Miłosiernych Sióstr świętego Krzyża. Po skończeniu szkoły medycznej i po odbyciu formacji zakonnej 28 stycznia 1943 roku złożyła śluby wieczyste.

Siostra Zdenka Schelingova pracowała w państwowym szpitalu w Bratysławie. Była najpierw pielęgniarką, a następnie, aż do aresztowania, pracowała jako laborantka na oddziale radiologicznym. Jej służba chorym charakteryzowała się wewnętrzną radością, ofiarnością i miłością.

Po przełomie komunistycznym w byłej Czechosłowacji, władze polityczne rozpoczęły jawne prześladowanie Kościoła katolickiego. W lutym 1952 roku s. Zdenka przyczyniła się do ucieczki z bratysławskiego szpitala, najpierw jednego niesprawiedliwie więzionego kapłana, a potem sześciu innych. Aby ich ocalić, ryzykowała własnym życiem. Pierwszy z uratowanych księży został uratowany, ale ucieczka sześciu kolejnych okazała się prowokacją urzędu bezpieczeństwa. Siostra Zdenka została aresztowana 29 lutego 1952 roku. W czasie śledztwa i w czasie uwięzienia mężnie znosiła nieludzkie tortury. 17 czerwca 1952 roku otrzymała wyrok 12 lat więzienia i 10 lat utraty praw obywatelskich. Niesprawiedliwą karę odbywała kolejno w więzieniu w Rimavskiej Sobote, Pardubicach, Brnie i w Pradze na Pankracu.

Od aresztowania do ostatniej chwili życia siostra Zdenka znosiła wszystkie cierpienia z wielką cierpliwością i bez nienawiści do swoich prześladowców. Ofiarowała je Bogu w intencji Kościoła. Już w pierwszych miesiącach po aresztowaniu wystąpiły u niej pierwsze kłopoty ze zdrowiem. W miarę upływu czasu, coraz bardziej się one pogłębiały. A kiedy już było wyraźnie widać, że jej stan zdrowia jest beznadziejny, wypuszczono ją na wolność. Miało to miejsce 16 kwietnia 1955 roku.

Wyniszczona chorobą i pobytem w więzieniu, ostatnie swoje dni przeżyła w Trnawie. Tam zmarła 31 lipca 1955 roku i tam też 2 sierpnia została pochowana. Obecnie jej szczątki spoczywają w Podunajskych Biskupiciach.

Jan Paweł II beatyfikował ją 14 września 2003 roku w czasie swojej trzeciej pielgrzymki na Słowację.