Vasil Hopko, greckokatolicki biskup pomocniczy w Preszowie, urodził się 21 kwietnia 1904 roku w miejscowości Hrabske koło Bardiejowa, w grekokatolickiej rodzinie biednych rolników Wasyla i Anny.

Nie wyemigrował do USA, gdzie na niego oczekiwała matka, tylko dlatego że poważnie zachorował, a pieniądze przeznaczone na podróż wydał na lekarzy. Ślubował, że jak wyzdrowieje, zostanie duchownym. W 1928 roku ukończył Akademię Teologiczną w Preszowie, a w 1947 roku został biskupem pomocniczym preszowskiej eparchii.

W latach 1936-41 kierował parafią greckokatolicką w Pradze i był profesorem seminarium w Preszowie. W czasach gdy Słowacją rządził ksiądz Tiso został wyrzucony z seminarium i zabrano mu pensję. W lutym 1950 r. został aresztowany. Próbowano go zmusić do przejścia na prawosławie, oskarżono o działalność wywrotową. Trzymany w ciemnej celi spędził o chlebie i wodzie trzy miesiące w areszcie przed procesem. Skazano go na 15 lat więzienia (w sumie przebywał w 21 więzieniach). Wypuszczono go w 1964 r. po powtarzających się atakach depresji i w fatalnym stanie fizycznym. Władze umieściły go w domu starców w Osjeku pod nadzorem policyjnym. Wypuszczono go w czasie Praskiej Wiosny w 1968 r. Po dojściu do władzy Gustava Husaka odsunięto go od administracji odradzającego się Kościoła greckokatolickiego.

Prześladowany przez władze, zmarł 23 lipca 1976 roku w Preszowie, w wyniku uwięzienia - jak napisano w świadectwie zgonu. Podczas ekshumacji w ciele stwierdzono arszenik, który według analizy musiał być przez dłuższy czas podawany w małych ilościach.