Najbardziej sławny stał się św. Jan od Krzyża dzięki swoim pismom. Było ich znacznie więcej, ale spalono je zaraz po śmierci w obawie, by się nie dostały do rąk wrogów zakonu jako materiał przeciwko reformie. Pozostałoy 22 dzieła, które dla mistyki chrześcijańskiej mają wprost bezcenną wartość.

Dwa wśród nich są najważniejsze: Noc ciemna i Pieśń duchowa. Są one perłą w światowej literaturze mistyki. Oba dzieła początek swój wywodzą z więzienia w Toledo. One też przyczyniły się do nadania Świętemu tytułu doktora Kościoła mistycznego. Oba dzieła ukazały się drukiem w Alkala w roku 1618 w języku hiszpańskim, w roku 1621 - w języku francuskim, w roku 1627 - w języku włoskim, w latach 1639 i 1710 - w języku łacińskim, a w roku 1697 - w języku niemieckim. Dzisiaj są przełożone na wszystkie znane języki świata: należą do klasyki dzieł mistycznych.

Nie mniejszym powodzeniem cieszą się dotąd: Droga na Karmel i Żywy płomień. Nikt przed nim nie poddał stanów mistyki tak subtelnej analizie jak św. Jan od Krzyża. Św. Teresa z Avila zostawiła wprawdzie także poważne dzieła z zakresu mistyki chrześcijańskiej, ale podeszła ona do problemu raczej od strony praktycznej, gdy św. Jan - od założeń teologicznych.