nie ma mnie we mnie
jakby już miejsca nie było

ślizgam się na nutach ciszy
przemykam wśród chwil milczenia
i dźwiękiem serce zapycham

litery zbieram w wyrazy
słowne tworzę konstrukcje
a zdań w treść przekuć nie umiem

nie ma mnie w słowie
i w ciszy mnie nie ma
w pracy i w odpoczynku

i tęsknię i pragnę
i zmienić nie umiem

a w głowie tłucze się zdanie:
na pustynię ją wyprowadzę...

chodźmy więc
może tam siebie odnajdę
w Tobie

/ Carmelo /