Strona główna


Sentencje


ŁACIŃSKIE cz.I (a-b)

  • Ab alio exspectes, alteri quod feceris.
    Co zrobisz drugiemu, oczekuj od niego
    (jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie).
  • Ad maiorem Dei gloriam.
    Dla większej chwały Bożej.
    / św. Ignacy Loyola /
  • Alea iacta est.
    Kości zostały rzucone.
    / Meander, a za nim Cezar /
  • Alteri vivas oportet, si vis tibi vivere.
    Musisz żyć dla innych,
    jeśli chcesz żyć z pożytkiem dla siebie
    / Seneka /
  • Amantium irae amoris integratio.
    Kłótnie kochanków umacniają ich miłość.
    / Terencjusz /
  • Amicorum omnia communia.
    U przyjaciół wszystko jest wspólne.
    / Pitagoras /
  • Amicus certus in re incerta cernitur.
    Pewnego przyjaciela poznaje się w niepewnej sytuacji.
    / Cyceron /
  • Amicus Plato, sed magis amica veritas.
    Platon jest mym przyjacielem,
    lecz większą przyjaciółką jest prawda.
    / Arystoteles /
  • Amor omnibus idem.
    Miłość dla wszystkich jednaka.
    / Wergiliusz /
  • Amor vincit omnia.
    Miłość wszystko zwyciężą.
  • Ardua prima via est.
    Początki są trudne.
  • Ars longa, vita brevis.
    Sztuka długotrwała, życie krótkie.
    / Seneka /
  • Audaces fortuna iuvat.
    Śmiałym szczęście sprzyja.
    / Wergiliusz /
  • Audi multa, dic pauca.
    Słuchaj dużo, mów mało.
  • Bis dat qui cito dat.
    Podwójnie daje, kto szybko daje.
    / Publiusz Cyrus /
  • Bonum ex malo non fit.
    Dobro nie rodzi się ze zła.
    / Seneka /