Strona główna


Sentencje


ŁACIŃSKIE cz.IV (e)

  • Ecce homo.
    Oto człowiek.
    / Piłat o Jezusie /
  • Edimus, ut vivamus, non vivamus, et edamus.
    Jemy po to, by żyć, a nie żyjemy po to, by żyć.
    / Plutarch /
  • Ego sum qui sum.
    Jestem, który jestem.
    / Bóg do Mojżesza /
  • Ego sum via et veritas, et vita.
    Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem.
    / Jezus Chrystus /
  • Equi donati dentes non inspiciuntur.
    Darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby.
  • Errare humanum est.
    Błądzić jest rzeczą ludzką.
    / Seneka Starszy /
  • Etiam sanato vulnere cicatrix manet.
    Nawet po zagojonej ranie pozostaje blizna.
  • Et non facere facere est
    I powstrzymywanie się od działania jest działaniem.
  • Et optima et pessima pars corporis est lingua.
    Najlepszą i najgorszą częścią ciała jest język.
  • Et tu, Brute, contra me.
    I ty, Brutusie, przeciwko mnie.
    / Cezar /
  • Ex comoedia saepe fit tragoedia.
    Miłego złego początki.
  • Ex oriente lux.
    Swiatło ze wschodu (przychodzi).
  • Exegi monumentum aere perennius.
    Zbudowałem pomnik trwalszy od spiżu.
    / Horacy /
  • Experientia optima magistra est.
    Doświadczenie najlepszą nauczycielką.
  • Extremis malis extrema remedia.
    Na krańcowe zło krańcowe środki.