Na kartach starej książki znaleziono w klasztornej bibliotece dwaj mnisi przeczytali, że istnieje miejsce, gdzieś na krańcach świata, w którym niebo styka się z ziemią. Zdecydowali się wyruszyć na poszukiwanie tego miejsca oraz przyrzekli sobie, że nie powrócą, zanim go nie odnajdą.

Przemierzyli cały świat, stawili czoło wielu niebezpieczeństwom, znosili wszelkie trudy i wyrzeczenia, jakich wymaga pielgrzymka, byli narażeni na przeróżne pokusy, które mogły oddalić ich od wyznaczonego celu.
Pokonali jednak wszelkie przeciwności. Wiedzieli, że w tym miejscu, którego szukają, zastaną drzwi: wystarczy do nich zapukać, by stanąć twarzą w twarz z Bogiem.

Gdy dotarli do tych drzwi, nie tracąc czasu, zastukali. Drzwi powoli się otworzyły. Zatrwożeni mnisi weszli i znaleźli się we własnej celi, w swoim klasztorze.