Jezus powiedział do swoich uczniów: Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. ( Mt 6,1-6.16-18 )
Tak łatwo pościć na oczach ludzi. Z umartwioną miną, ze złożonymi rękoma i oczami utkwionymi w niebo. Bez uśmiechu, bez radości, bez... przemiany serca.
Bo przemiana serca to nie przyjmowanie cierpiętniczej postawy, nie długie godziny spędzane w kościele, na oczach ludzi.
Nawrócenie to przylgnięcie całym sobą do Boga. Otwarcie na Bożą miłość i dzielenie się tą miłością z ludźmi. Nawrócenie to poddanie się zbawczemu działaniu tej miłości. By ona uzdrawiała to, co chore... by przemieniała, to co potrzebuje przemiany... by oświetlała ciemności serca... wskazywała drogę... Bowiem nasz Pan jest miłosierny i łaskawy i czeka tylko na gest z naszej strony, by obdarzyć nas swoją łaską.
Modlitwa, post, jałmużna to owoc nawrócenia. To konieczność serca wobec niezmierzonej dobroci Boga.
Modlitwa... spotkanie z Miłością. Intymne spotkanie. Słowa przeznaczone tylko dla Boga. Bez świadków. Bez ciekawskich spojrzeń. Bez poczucia wyższości. Bez zbytniego patrzenia na siebie. W izdebce swego serca. Sam na sam - BÓG i ja.
Post... wyrzeczenie z miłości, dla Miłości. Uznanie własnej zależności, własnej słabości. Odczucie braku i powrócenie do prawidłowej hierarchii wartości. Gdy życiem nie rządzi żołądek, używki, telewizja, rozrywka. Gdy na pierwszym miejscu jest zawsze BÓG .
Jałmużna... dzieła miłości. Gdy Miłość przynagla nas, by tym co mamy dzielić się z bliźnimi. Nie dla poczucia wyższości. Nie dla samozadowolenia. Ale z poczucia bliskości z potrzebującymi. Bo bratem jest ten, który cierpi. A brata po prostu nie można pozostawić bez pomocy.
Wielki Post... szczególny czas... czas wzrastania w miłości. Czas upragniony. Czas zbawienia.
