I. Zwiastowanie NMP

Maryja powiedziała Bogu swoje tak -
na dobre i złe,
na teraz i nieznane później -
Trzeba mieć wiele odwagi,
żeby oddać własne życie.
Trzeba bardzo ufać,
trzeba bardzo miłować.
Czy cieszysz sie faktem
własnego powołania religijnego ?
Czy dzisiaj także masz odwagę
być do dyspozycji Boga ?

II. Nawiedzenie św. Elżbiety

Gdy Elżbieta nosiła swoją wielką tajemnicę,
przyszła Maryja,
by być przy niej.
Wiedziała, że w czas wielkich
przeznaczeń, człowiek nie może
być sam. Dla Elżbiety był to dzień
radosnego rozpoznania.
Ty także niesiesz swoje powołanie,
udział w dziele Boga.
Czy pamiętasz, że Maryja jest
blisko, że dzieli każde czekanie,
z którego rodzi się Jezus ?

III. Narodzenie Jezusa

Odtąd Maryja poniesie skarb
tajemnicy, Boga-Człowieka.
Będzie chronić, strzec, czekać,
aż do czasu wyznaczonego.
I ty jesteś miejscem narodzin Boga.
Niesiesz swój skarb przez codzienność
funkcji i doświadczeń.
To powód radości trudnej,
ale najświętszej.

IV. Ofiarowanie w świątyni

Bóg chciał, by w geście ofiarowania
podała swój skarb światu.
By była wspaniałomyślna
w udzielaniu szczęścia, jakim był
Jezus.
Ona podała Zbawiciela wszystkim,
również podała mnie.
Mam przyjąć godnie i zachować.
We mnie ma mieszkać dla innych,
którzy Jego będą szukali.
Radosne ma być miejsce znalezienia
i przekazywania Jezusa Zbawiciela.
Radosnym ma być człowiek, który
może ofiarować innym Boga.

V. Znalezienie w świątyni

Straciła w gromadzie podóżnych,
wśród krewnych i przyjaciół,
w plątaninie wyjść ze świątyni,
wśród gromad pielgrzymów...
Szukała i odnalazła.
Radość z odnalezienia jest wspólna
wszystkim, którzy szaukają Jezusa.
Pozwala się znaleźć tym,
którzy szukają naprawdę.
Nawet w nocach życia
szukać i wołać to imię, a odpowie,
aby znowu życie miało sens.
Radość odszukiwania, jest wspaniałym
darem Nieba.

/ ks. Alojzy Henel /