Pewien mistrz zgromadził swoich uczniów i zapytał ich: "Co jest początkiem modlitwy - jak rozpoczyna się modlitwa ?".

Pierwszy odpowiedział, że rozpoczyna się "w  p o t r z e b i e. Kiedy bowiem znajduję się w potrzebie, to w naturalny sposób zwracam się do Boga".

Drugi odparł: "w  r a d o ś c i. Kiedy bowiem się raduję, moja dusza wyzwala się z zagubienia i ciasnego domu zatroskania i wznosi się do Boga".

Trzeci rzekł: "w  c i s z y. Bowiem kiedy wszystko we mnie milczy, Bóg może przemawiać".

Czwarty powiedział: "W  g a w o r z e n i u   d z i e c k a. Dopiero bowiem kiedy staję się jak dziecko, gdy nie wstydzę się gaworzenia przed Bogiem, On jest wielki, a ja zupełnie mały, a wówczas wszystko jest dobrze".

Mistrz odpowiedział: